บทที่ 8 โอมหลงกู เลียกู 8

โอมหลงกู เลียกู  8

“นายหญิงเจ้าคะ เราไม่รอดูไปก่อนหรือเจ้าคะ ขุนเดชอาจติดรสมันเพียงแต่ชั่วประเดี๋ยวประด๋าวเพียงเท่านั้นก็เป็นได้เจ้าค่ะ”

“ฮึ ขอให้มันจริงเถอะอีช้อย กูกลัวเหลือทนว่าคุณพี่ขุนเดชจักหน้ามืดตามัวหลงมันไม่ลืมหูลืมตา”

“มันเป็นเพียงบ่าวในเรือนมีหรือจะสู้นายหญิงลูกท่านพาณิชย์ใหญ่ของเมืองไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ